Nowości         O rasie         O nas         Nasze psy         Nasze suki         Szczenięta         Galeria         Oferta         Linki         Księga Gości         Kontakt

* Wzorzec * Zdrowie * Użytkowość * Literatura *

     Golden retrievery jako psy myśliwskie powinny należeć do ras zdrowych i odpornych. Niestety, ich popularność obniżyła te parametry. Wielu hodowców zaniechało selekcji w kierunku utrwalenia cech użytkowych, kierując swoje zainteresowania ku psom o pięknych pokrojach (eksterierach). Jak wszystkie psy o ciężkich, zwisających uszach, golden retriever ma skłonność do zapalenia przewodu słuchowego (ucha zewnętrznego i wewnętrznego). Jego pasja do kąpania się przy każdej okazji nie sprzyja zachowaniu higieny ucha. Dlatego stała pielęgnacja uszu, kontrola ich i stanu, należy do prawie codziennych obowiązków. Objawami stanu zapalnego uszu jest potrząsanie głową, drapanie się w okolicach uszu i charakterystycznym, nieprzyjemny zapach wyczuwalny przy odchyleniu ucha. Zawsze łatwiej zapobiegać niż leczyć, zwłaszcza, że terapia przy zapaleniu ucha jest długotrwała a choroba charakteryzuje się dość częstymi nawrotami.

    Golden retriever, mimo całej swojej elegancji, jest psem grubokościstym i masywnym, co może spowodować powstanie dysplazji stawu biodrowego. Dawniej uważano, że dysplazja jest schorzeniem dziedzicznym i wyłącznie genetyka odpowiedzialna jest za powstanie tej wady. Mimo jednak kilkudziesięcioletniej selekcji z hodowli psów obarczonych tą wadą (np. u owczarków niemieckich), dysplazja występuje nadal w około 35% populacji (mimo, że wszyscy przodkowie dotkniętego tą przypadłością osobnika byli zdrowi). Obecnie naukowcy skłaniają się raczej ku przypuszczeniu, że nie dysplazja ale skłonność do niej może podlegać dziedziczeniu, a za wadę tę odpowiedzialny jest tryb życia i sposób żywienia szczenięcia od samego początku życia. Dostarczanie zarówno ciężarnej suce, jak i szczeniętom w każdym okresie wzrosty właściwych ilości wapnia w prawidłowym stosunku do fosforu, witamin i mikroelementów pozwoli na zmniejszenie ryzyka. Ruch i właściwy trening psa dostosowany do jego możliwości fizycznych spełnia bardzo ważną terapeutycznią rolę. Młody piesek o dość dużym ciężarze ciała ma jeszcze bardzo "miękkie" łapy i stosunkowo słabo wyrobione stawy, zwłaszcza staw biodrowy. Jeśli szczenię będzie miało nadwagę - obciążymy jego układ kostny, a stawy, nie tylko biodrowe, mogą ulec odkształceniu. Jeśli młody pies zostanie zmuszony do nadmiernej ilości ruchu, stawy tego nie wytrzymają. Ogromnie ważną rolę pełni podłoże, na jakim najczęściej przebywa pies. Niestety, śliskie parkiety i płytki podłogowe zupełnie nie nadają się dla rozwijającego się szczeniaka. Śliska podłoga powoduje nadmierne i stałe napinanie mięśni przez psa usiłującego zachować równowagę - a to także jest czynnik ryzyka.

W Polsce obowiązek badań psów rasy Golden Retriever wprowadzono dla osobników urodzonych po 01.01.2006.

Oto stopnie dysplazji stawu biodrowego:

A - wolny od dysplazji

B - podejrzenie dysplazji

C - lekka dysplazja

D - dysplazja średnia

E - dysplazja ciężka

WYKAZ LEKARZY UPOWAŻNIONYCH DO ODCZYTU ZDJĘĆ RTG

Projekt i wykonanie: Webkreacje.pl.       Minimalna rozdzielczość: 1024x768.       © 2003-2009 Wszelkie prawa zastrzeżone!